Πώς καθιερώθηκε η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, 21 Μαρτίου

Η Εταιρεία Συγγραφέων θέσπισε την Ημέρα Ποίησης το 1998, επιλέγοντας για τον εορτασμό της την 21η Μαρτίου· πρώτη μέρα μετά την εαρινή ισημερία – αρχή της άνοιξης. Το 2001, ύστερα από εισήγηση του τότε προέδρου της Εταιρείας Βασίλη Βασιλικού, η UNESCO υιοθέτησε την «Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης» αναθέτοντας στη χώρα μας να οργανώσει τον πρώτο διεθνή εορτασμό.

Ιστορικό: Η Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης εορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου. Η αρχική ιδέα ανήκει στον ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, ο οποίος το φθινόπωρο του 1997 πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να υιοθετηθεί ο εορτασμός της ποίησης στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες, και να οριστεί συγκεκριμένη μέρα γι’ αυτό.

Την εισήγησή του υιοθέτησε ο τότε πρόδρος της Εταιρείας Κώστας Στεργιόπουλος και η ποιήτρια Λύντια Στεφάνου πρότεινε ως ημέρα εορτασμού την 21η Μαρτίου, πρώτη ημέρα μετά την εαρινή ισημερία, που συνδυάζει το φως από τη μία και το σκοτάδι από την άλλη, όπως η ποίηση, που συνδυάζει το φωτεινό πρόσωπο της αισιοδοξίας με το σκοτεινό του πένθους. Η πρώτη Ημέρα Ποίησης γιορτάστηκε το 1998 στο παλιό ταχυδρομείο της πλατείας Κοτζιά και είχε μεγάλη επιτυχία.

Την επόμενη χρονιά ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός, πρέσβης της Ελλάδας στην UNESCO, εισηγήθηκε στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του οργανισμού η 21η Μαρτίου να ανακηρυχθεί Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, όπως η 21η Ιουνίου είναι Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής. Οι Γάλλοι, οι Ιταλοί, οι Τυνήσιοι και άλλοι πρέσβεις από χώρες της Μεσογείου υποστήριξαν την εισήγηση και η ελληνική πρόταση υπερψηφίστηκε.

Τον Οκτώβριο του 1999, στη Γενική Διάσκεψη της UNESCO στο Παρίσι, η 21η Μαρτίου ανακηρύχθηκε Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Το σκεπτικό της απόφασης ανέφερε: «Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης θα ενισχύσει την εικόνα της ποίησης στα ΜΜΕ, ούτως ώστε η ποίηση να μην θεωρείται πλέον άχρηστη τέχνη, αλλά μια τέχνη που βοηθά την κοινωνία να βρει και να ισχυροποιήσει την ταυτότητά της. Οι πολύ δημοφιλείς ποιητικές αναγνώσεις μπορεί να συμβάλλουν σε μια επιστροφή στην προφορικότητα και στην κοινωνικοποίηση του ζωντανού θεάματος και οι εορτασμοί μπορεί να αποτελέσουν αφορμή για την ενίσχυση των δεσμών της ποίησης με τις άλλες τέχνες, καθώς και με τη Φιλοσοφία, ώστε να επαναπροσδιοριστεί η φράση του Ντελακρουά “Δεν υπάρχει τέχνη χωρίς ποίηση”».

via 

Από την Ημέρα Ποίησης στο Φουγάρο 

(Παρασκευή 21 Μαρτίου 2014)

Οι επισκέπτες μας γράφουν 

κάτι που αγαπούν πολύ,

ένα στιχάκι, 

δυο λογάκια όμορφα, ποιητικά!

 

Πρόταση ένταξης στον κατάλογο της UNESCO ως περιοχή παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, από τον δήμο Ναυπλίου

Πρόταση υποψηφιότητας της πόλης του Ναυπλίου για ένταξη στον κατάλογο της UNESCO, ως περιοχή παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, κατέθεσε στο υπουργείο Πολιτισμού ο δήμος.

Το εγχείρημα ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2011 και τελικά στις 7 Αυγούστου του 2013 το δημοτικό συμβούλιο της πόλης αποφάσισε να κατατεθεί η υποψηφιότητα στο υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, το οποίο είναι αρμόδιο για να προτείνει την υποψηφιότητα της πόλης, προκειμένου να ενταχθεί στον κατάλογο της UNESCO.

Μετά την απόφαση αυτή του δημοτικού συμβουλίου, ο δήμαρχος, Δημήτρης Κωστούρος, ανέθεσε στον πρόεδρο της Δημοτικής Κοινότητας Ναυπλίου, Αθανάσιο Κοτίτσα, να απευθυνθεί στα αρχεία του νομού Αργολίδας, που διαφυλάσσει τα τεκμήρια της ιστορίας του νομού, προκειμένου να συνταχθεί η σχετική πρόταση.

Τα Αρχεία Νομού Αργολίδας, συνέταξαν κείμενο αποτελούμενο από ένα σύντομο ιστορικό του Ναυπλίου, όπου αποτυπώνονται ανάγλυφα οι ιστορικές περίοδοι, κυρίως κατά τους τελευταίους 10 αιώνες, και παράλληλα την πρόταση, η οποία περιλαμβάνει δύο σκέλη. Το πρώτο αναφέρεται στα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα που άφησαν άνθρωποι διαφορετικής πολιτιστικής προέλευσης που πέρασαν από την πόλη και το δεύτερο στο οχυρωματικό σύνολο που δημιουργούν τα κάστρα.

Συνοπτικά, η πρόταση που υποβλήθηκε στο υπουργείο αναφέρει ότι «η αρχιτεκτονική του Ναυπλίου είναι χωρίς άλλο το καθρέφτισμα της ιστορικής του μοίρας. Στις διάφορες νεότερες εποχές που πέρασαν από πάνω του, τη Βυζαντινή, τη Φραγκοκρατία, τη Βενετοκρατία, την Τουρκοκρατία, καθώς και στα πρώτα χρόνια της Ανεξαρτησίας διαμορφώθηκαν σιγά-σιγά τα κάστρα και η πολιτεία, όπως είναι σήμερα. Η Γαληνότατη Δημοκρατία της Αδριατικής διαμόρφωσε τα κάστρα και το σχέδιο του Αναπλιού. Πάνω σε αυτό χτίστηκαν τα χρόνια της Τουρκοκρατίας σπίτια σε ανατολίτικο ρυθμό και αργότερα, στις αρχές του 19ου αιώνα, ανανεώθηκε η οικοδομική με τον ευρωπαϊκό ρυθμό του ρομαντικού κλασσικισμού, που ήρθε να δώσει μιαν απλή αρχοντιά. Για την ιδιαίτερη ιστορική σημασία του, προπάντων με το να είναι τόσους αιώνες το Ανάπλι κέντρο και πρωτεύουσα του Μοριά, δεν μπορούσε να είναι λαϊκή η αρχιτεκτονική των σπιτιών του αλλά προσαρμοζόταν κάθε φορά στους ρυθμούς που επικρατούσαν στα μεγάλα κέντρα της Δύσης και της Ανατολής. Παρ' όλες, όμως, τις συγκρουόμενες αυτές επιρροές, η εικόνα της πολιτείας εκράτησε μιαν απαραγνώριστη ενότητα. Τίποτα ξένο δεν δημιουργήθηκε, αλλά πήραν όλα μιαν απλότητα και αρχοντιά, που θα τη νόμιζε κανείς βγαλμένη οργανικά - τα κάστρα, τα παλάτια, οι εκκλησίες και τα σπίτια. Και γύρω απ' αυτά η θερμή φύση και μέσα τους η γοητεία της παράδοσης, μεσαιωνικής και νεώτερης, δημιουργούν ένα κλίμα μνημειακής επιβλητικότητας, ενώ από το άλλο μέρος η υγρή σιωπή των ανήλιαγων στενών δρόμων έχει κάτι από ενός μεγάλου ερειπίου την ατμόσφαιρα».

Πηγή: AMΠE

8 Σεπτεμβρίου - Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη του Αναλφαβητισμού

Η Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη του Αναλφαβητισμού καθιερώθηκε με πρωτοβουλία της UNESCO στις 8 Σεπτεμβρίου του 1965, κατά τη διάρκειας της Συνόδου της Τεχεράνης και από το 1966 γιορτάζεται κάθε χρόνο την ημερομηνία αυτή. Άλλωστε, η εξάλειψη του αναλφαβητισμού είναι ένα από τα πρωταρχικά καθήκοντα του διεθνούς οργανισμού.

Σύμφωνα με την UNESCO, 781 εκατομμύρια ενήλικες (το 64% γυναίκες) σ' όλο τον κόσμο είναι αναλφάβητοι και περισσότερα από 115 εκατομμύρια παιδιά, κυρίως στις φτωχές χώρες της Ασίας και της Υποσαχάρειας Αφρικής. Στόχος της UNESCO είναι όλα τα παιδιά του κόσμου, αγόρια και κορίτσια, να έχουν πρόσβαση στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση ως το 2015. Ένας στόχος, που για τον διεθνή αυτό οργανισμό είναι ρεαλιστικός, προσιτός οικονομικά και επιτεύξιμος.

Η χώρα μας θεωρεί αναλφάβητο όποιον δεν έχει ολοκληρώσει τις σπουδές του στο εξατάξιο δημοτικό σχολείο, ενώ άλλες χώρες για να χαρακτηρίσουν κάποιον εγγράμματο αρκούνται στη γνώση γραφής και ανάγνωσης. Στην Ελλάδα, το ποσοστό των εγγραμμάτων ενηλίκων φθάνει το 91% του πληθυσμού (94% άνδρες και 88% γυναίκες, ποσοστό ιδιαίτερα χαμηλό για μια χώρα - μέλος της Ε.Ε. 560 χιλιάδες ελληνίδες δεν έχουν τελειώσει το δημοτικό). Αντίθετα, το ποσοστό των εγγραμμάτων ανηλίκων ως 15 ετών κινείται σε πολύ υψηλά επίπεδα (99,5% στο σύνολο - 99,4% στους άνδρες και 99,5% στις γυναίκες).

Διαβάστε περισσότερα: http://www.sansimera.gr/worldays/51#ixzz2eKajE78N

via